Ι.

Ακινητοποιήθηκα εκεί που το αγκυροβόλημα απαγορεύεται και άναψα ένα φάρο.

Έμεινα μια φιγούρα που για λίγο ονειρεύτηκε

τους αντίλαλους χίλιων φωνών δικών σου και χίλιων φόνων δικών μου

να χτυπούνε παλινδρομικά

κατά πρόσωπο στην απέναντι πλευρά μιας θάλασσας απομονωμένης

οι αντίλαλοι να μου πουν τον χρησμό

και ποια απόφαση να πάρω

αν πρέπει εν πλήρη γνώση να το ρισκάρω και να δοθώ.

Μετά η ακοή μηδέν τα έκρυψε όλα στις τσέπες των βυθών

και στην λαλιά των γλάρων.

Στην εκτυφλωτική λάμψη της πολύτιμης μοναξιάς μου

βάζω την παλάμη μου αντήλιο και σε κοιτώ κατάματα.

Εάν είσαι εσύ η μοναδική για εμένα πέστο τώρα

πριν περάσει κι άλλο ο καιρός και το ξεχάσεις.

Σε παρακαλώ εννόησε το αληθινά.

ΙΙ.

Αγκυλώθηκα εκεί που το τρομοκράτημα επιτρέπεται και δεν νοιάστηκα

στις απεριόριστες θέες των ματιών σου

ένας πρωτότοκος μονόκερος που τίποτα δεν τον πιάνει

δέχτηκε φωναχτά να φορέσει χαλινάρι

και να του δίνει χέρι ανθρώπινο τροφή.

Όσο και να αποποιήθηκα τις ίδιες τις σκιές μου

δεν το κατάφερα να ξεφύγω από τις δικές σου.

Τότε κατάλαβα πως δεν ήταν για εμένα καμμία απόφαση να πάρω

που δεν είχα πάρει από πριν.

Στην μανιοκαταθλιπτική λυπομανία μου

ταΐζω την εγκυμονούσα ελπίδα μου και σε αγγίζω δειλά.

Εάν είσαι εσύ η μοναδική για εμένα πέστο τώρα

πριν περάσει κι άλλο ο καιρός και παρασυρθούμε και οι δυο σε μια αυταπάτη κοινή.

Σε παρακαλώ εννόησε το με σαφήνεια.

ΙΙΙ.

Και δεν φοβάμαι τους θανάτους καθόλου

τώρα που σε έχω βρει

και στην ονειροπαγίδα σου έχω πιαστεί.

Πιο πολύ φοβάμαι μην χάσω εσένα.

Επειδή -κι ας μην το παραδεχτείς ποτέ-

εσύ είσαι η μοναδική για εμένα.

Δεν ντρέπομαι πια για τα όνειρα μου.

Δεν φοβάμαι να γίνω αυτό που θέλω

αυτό που μπορώ

αυτό που είμαι.

Η θερμοκρασία του πλανήτη αυξάνεται και γω σε μόνιμη στάση πυρετού

μες στον παγετό του πολικού μου κύκλου

καίγομαι από την προσμονή μιας απάντησης που εκκρεμεί στις εξαιρέσεις.